Oud Enkhuizen in 3D
Weer helemaal terug in de Gouden Eeuw
Enkhuizen, Medemblik en Hoorn. Tweeëntwintig “schilderijen” in 3D. Het loopt storm bij de openingstentoonstelling van Rob Tuytel in het Westfries Museum in Hoorn. Zelfs jongeren zijn geïnteresseerd. Dat is bijzonder voor een museum. Een wat gebruikelijkere bezoeker van rond de tachtig zag ik vol bewondering kijken naar alle (zoals Rob het noemt) “schilderijen”. ‘Ik ben eigenlijk geen schilder. Ik kan absoluut niet tekenen. Toch voelt het als een schilderij. Ze laten namelijk echt een sfeer zien, maar wel een met een extra dimensie, een virtueel verhaal. Net zo als je in een game kunt duiken en daar helemaal in weg kunt zakken. Maar dan ook eentje die voor ouderen begrijpbaar is’, aldus Rob.
Frustratie
‘Ik ben met dit project vooral begonnen vanwege mijn frustratie. Op Hoorn kun je namelijk nog een beetje trots zijn. Dat ademt nog steeds een oude sfeer uit. Enkhuizen is daarentegen echt verloederd. Voor een echte Westfries, een Enkhuizenaar zoals ik, voelt dat ondergewaardeerd. Er zijn nu nog maar weinig mensen die vinden dat Enkhuizen een echte stad is. Enkhuizen was vroeger zelfs groter en belangrijker dan Amsterdam! Maar alle mooie dingen zijn in verval geraakt en er zijn grachten dichtgegooid. Als de dijk naar Lelystad er niet lag, was het allang een dode stad geweest. Ik kan er niet aan denken dat Enkhuizen een dode stad wordt. Het heeft zoveel historie. Daarom wilde ik die schoonheid en historie weer terugbrengen. Laten beleven hoe Enkhuizen Enkhuizen is.’
Meer dan duizend uur
Niet voor niets heeft hij meer dan duizend uur hieraan gewerkt (ongeveer vier jaar). Geen enkele vrije dag. ‘Het begon met een maquette, maar toen werd het langzaam steeds uitgebreider en wilde ik het steeds mooier maken. Ik ben trots op de geschiedenis hier. Ik kom al heel lang in het Westfries Museum. Al vanaf mijn achtste. Het liefste ben ik hier elke dag. Maar ik heb ook nog mijn studie op de filmacademie in Amsterdam. Als ik van Amsterdam stadsgezichten had gemaakt, was ik na tien uur allang gestopt. Je moet in je werk passie kunnen stoppen.’
Wil je dit interview verder lezen? Klijk dan op de website van Oneindig Noord-Holland waarvoor dit artikel in eerste instantie geschreven is.
De tentoonstelling is nog tot en met 20 november 2011 te bezichtigen in het Westfriesmuseum in Hoorn. Alle info op www.wfm.nl.
Door: Mirjam Brasser
Frustratie
‘Ik ben met dit project vooral begonnen vanwege mijn frustratie. Op Hoorn kun je namelijk nog een beetje trots zijn. Dat ademt nog steeds een oude sfeer uit. Enkhuizen is daarentegen echt verloederd. Voor een echte Westfries, een Enkhuizenaar zoals ik, voelt dat ondergewaardeerd. Er zijn nu nog maar weinig mensen die vinden dat Enkhuizen een echte stad is. Enkhuizen was vroeger zelfs groter en belangrijker dan Amsterdam! Maar alle mooie dingen zijn in verval geraakt en er zijn grachten dichtgegooid. Als de dijk naar Lelystad er niet lag, was het allang een dode stad geweest. Ik kan er niet aan denken dat Enkhuizen een dode stad wordt. Het heeft zoveel historie. Daarom wilde ik die schoonheid en historie weer terugbrengen. Laten beleven hoe Enkhuizen Enkhuizen is.’
Meer dan duizend uur
Niet voor niets heeft hij meer dan duizend uur hieraan gewerkt (ongeveer vier jaar). Geen enkele vrije dag. ‘Het begon met een maquette, maar toen werd het langzaam steeds uitgebreider en wilde ik het steeds mooier maken. Ik ben trots op de geschiedenis hier. Ik kom al heel lang in het Westfries Museum. Al vanaf mijn achtste. Het liefste ben ik hier elke dag. Maar ik heb ook nog mijn studie op de filmacademie in Amsterdam. Als ik van Amsterdam stadsgezichten had gemaakt, was ik na tien uur allang gestopt. Je moet in je werk passie kunnen stoppen.’
Wil je dit interview verder lezen? Klijk dan op de website van Oneindig Noord-Holland waarvoor dit artikel in eerste instantie geschreven is.
De tentoonstelling is nog tot en met 20 november 2011 te bezichtigen in het Westfriesmuseum in Hoorn. Alle info op www.wfm.nl.
Door: Mirjam Brasser
30-09-2011

