Denk aan Voicst’s laatste album, maar dan zonder hard gitaarwerk, maar wel met toetsen, percussie, rustige gitaren en bandoneon. Bandoneon? Ja, bandoneon. Zo’n accordeon, maar dan anders. Voor de rest vooral mooie melodieën, zang waar over nagedacht is, en harmonie. Als een mooie autorit door een geel, rood en zilverkleurig landschap.

De moeite waard? Wie houdt er nou niet van harmonieuze liedjes die goed in elkaar zijn gezet? Een uptempo liedje hier, een mooie ballad daar, nog een uptempo liedje met rustige gitaar erbij. Het klinkt allemaal goed en mooi. Maar het is boven alles netjes, heel erg netjes. Valt daar iets tegen te brengen? Nee, dat niet. Alles is goed, binnen de lijntjes, zonder boetes met de auto van A naar B. Wie houdt er nou niet van goed en netjes? Iedereen houdt wel van goed, toch? Tjeerd, goede plaat. Maar ondertussen smeer ik even een broodje, als je dat niet erg vindt.

De cd is nu te koop!

Score: Goed