Zeker drie uur heeft het geduurd om van Amsterdam naar De Waal op Texel te komen. Gelukkig heb ik een vriendinnetje, Fre, bij me die de lange reis verlichtte met en dosis humor. Samen vroegen wij ons af hoe Sommeltjespop zou zijn. Zou het groot zijn en zou de muziek leuk zijn? Zouden er leuke mannen naartoe gaan? Hierbij het verslag van Sommeltjespop, 2 juli, De Waal, Texel.

Niet groot
Voordat ik mijn eerste stap uit de bus kon zetten hoorde ik de muziek al in de verte. Het maakte mij nieuwsgierig. Stap na stap kwam ik tot besef dat Sommeltjespop niet een groot spectakel zal zijn voor twee studenten uit Amsterdam.  Ik hoorde kinderen in de verte en eenmaal de hoek om gelopen aanschouwde ik het festivalterrein. Het terrein had amper de grootte van een voetbalveld en was gevuld met kinderspelletjes en natuurlijk de bijhorende accessoires: kinderen.

Koud, goedkoop bier
Onze eerste missie was het vinden van een koud biertje. Een muntje, 2 euro, was genoeg voor een biertje. Niet bepaald duur. We namen een plekje op het gras en genoten van de zon. Wachtend op de soundcheck van de band keek ik om mij heen. Het terrein was volledig gevuld met vooral plaatselijke gezinnen en vakantiegangers op Texel.

Van Lola Kite tot Go Back To The Zoo
De band ‘Lola Kite’ nam zijn intrede en maakte Synthpop-achtige geluiden. Heerlijke muziek als je een biertje in je hand hebt en een zonnetje in je gezicht. De volgende band was Kensington, die een aantal up tempo rocknummers in hun repertoir hadden. Andere bandjes waren: Rigby, Handsome Poets, Birth of Joy en Milkbar.

Achtertuin
Na een tijdje genoten te hebben van de muziek, hield ik een interview met de hoofd van de organisatie en stelde hem een aantal vragen over Sommeltjespop. Hij vertelden mij dat het allemaal begon in een achtertuin, maar dat het na een tijdje was doodgebloed. Totdat ze in 2004 het groter hebben aangepakt en meer bezoekers trokken. Ze hebben de naam vernoemd naar het sprookje van de ‘Sommeltjes’ die bekend is in het dorpje De Waal. Echt doorbreken in Nederland willen ze niet. Ze hebben liever dat de sfeer rustig en knus blijft en dat alle leeftijden met elkaar kunnen genieten van de muziek. De bands zijn zorgvuldig uitgekozen. Hoofdzakelijk bij deze beslissing was de kwaliteit van de muziek. Ze kiezen de bandjes waar ze vertrouwen in hebben dat zij gaan doorbreken. Als laatste vroeg ik hem waarom mensen juist naar dít festival moeten komen. Zijn antwoord: 'Het is kwaliteitmuziek in je achtertuin!'

Bezoek de site www.2011.sommeltjespop.nl om na te genieten!

Door: Anne Groos