The Tellers over hun nieuwe album
‘Ik ken maar vier akkoorden!’
Drie jaar geleden braken The Tellers internationaal door met hun debuutalbum. Na een formatiewissel zijn ze terug met de uiterst dansbare plaat Close The Evil Eye. Plug Out sprak met zanger Ben en bassist Fabrice.
Waarom moesten we drie jaar op jullie wachten?
Ben: ‘Na de tour van 2009 waren we echt helemaal gesloopt; fysiek en psychisch. Kenley, François en Charles trokken het heel slecht en zijn uiteindelijk uit de band gestapt. Het was een moeilijke tijd.’
Mensen zeggen dat Charles Blistin het muzikale brein achter The Tellers was. Hoe doen jullie dat nu, zonder brein..?
Fabrice: ‘Charles kan echt ontzettend goed arrangeren, maar hij was niet het muzikale brein. Ben heeft altijd al alle nummers geschreven.’
Ben: ‘Ik heb melodietjes in mijn hoofd maar ik kan de nummers niet zelf uitwerken; ik ken maar vier akkoorden! Fabrice houdt zich bezig met het arrangeren en aankleden van de nummers en dat werkt prima.’
Als jullie albums fruit waren; wat zou het eerste album zijn en wat het tweede?
Fabrice: ‘Hmm. Het eerste moet iets zoets zijn...’
Ben: ‘Een kers, denk ik. Zoet en makkelijk om te eten.’
Fabrice: ‘Precies! Het tweede moet dan iets bitterder zijn, een pompelmoes misschien?’
Ben: ‘Een limoen, die is een beetje bitter maar ook lekker fris.’
Waarom moesten we drie jaar op jullie wachten?
Ben: ‘Na de tour van 2009 waren we echt helemaal gesloopt; fysiek en psychisch. Kenley, François en Charles trokken het heel slecht en zijn uiteindelijk uit de band gestapt. Het was een moeilijke tijd.’
Mensen zeggen dat Charles Blistin het muzikale brein achter The Tellers was. Hoe doen jullie dat nu, zonder brein..?
Fabrice: ‘Charles kan echt ontzettend goed arrangeren, maar hij was niet het muzikale brein. Ben heeft altijd al alle nummers geschreven.’
Ben: ‘Ik heb melodietjes in mijn hoofd maar ik kan de nummers niet zelf uitwerken; ik ken maar vier akkoorden! Fabrice houdt zich bezig met het arrangeren en aankleden van de nummers en dat werkt prima.’
Als jullie albums fruit waren; wat zou het eerste album zijn en wat het tweede?
Fabrice: ‘Hmm. Het eerste moet iets zoets zijn...’
Ben: ‘Een kers, denk ik. Zoet en makkelijk om te eten.’
Fabrice: ‘Precies! Het tweede moet dan iets bitterder zijn, een pompelmoes misschien?’
Ben: ‘Een limoen, die is een beetje bitter maar ook lekker fris.’
Voor dit album hebben jullie samengewerkt met Gordon Raphael, die onder andere twee albums van The Strokes heeft geproduceerd. Hoe was dat?
Ben: ‘We dachten dat het nu echt serieus zou worden. Toen kwamen we erachter dat hij gewoon een kind is...’
Fabrice: ‘Een kind dat zich echt niet kan gedragen. Toen we hem voor het eerst zagen wilde hij een stoel slopen, omdat hij de studio in Brussel niet leuk vond. Hij zat alleen maar over alles te zeuren. Dan riep hij telkens: “I wanna go to Miami, come ooon, guys, let’s go to Miami!” Echt een kind, maar wel op een goede manier en hij heeft ons natuurlijk ontzettend geholpen!’
Over kinderen gesproken, jullie hebben nogal jong publiek.
Ben: ‘We doen het zeker niet expres, maar we vinden het ook niet erg. Alhoewel een gevarieerd publiek natuurlijk altijd leuk is.’
Fabrice: ‘We hebben een vrouwelijke toetsenist, die nemen we nu mee op tour, dan denken alle meisjes dat ze het vriendinnetje van Ben is en dan wordt het voor hen een stuk minder spannend...’
En is ze het vriendinnetje van Ben?
Ben: ‘Haha, nee! Ze heeft verkering met de geluidstechnicus. Maar dat hoeven de meisjes niet te weten…’
Close The Evil Eye ligt nu in de winkels! 24 november spelen The Tellers in Paradiso te Amsterdam.
Ben: ‘We dachten dat het nu echt serieus zou worden. Toen kwamen we erachter dat hij gewoon een kind is...’
Fabrice: ‘Een kind dat zich echt niet kan gedragen. Toen we hem voor het eerst zagen wilde hij een stoel slopen, omdat hij de studio in Brussel niet leuk vond. Hij zat alleen maar over alles te zeuren. Dan riep hij telkens: “I wanna go to Miami, come ooon, guys, let’s go to Miami!” Echt een kind, maar wel op een goede manier en hij heeft ons natuurlijk ontzettend geholpen!’
Over kinderen gesproken, jullie hebben nogal jong publiek.
Ben: ‘We doen het zeker niet expres, maar we vinden het ook niet erg. Alhoewel een gevarieerd publiek natuurlijk altijd leuk is.’
Fabrice: ‘We hebben een vrouwelijke toetsenist, die nemen we nu mee op tour, dan denken alle meisjes dat ze het vriendinnetje van Ben is en dan wordt het voor hen een stuk minder spannend...’
En is ze het vriendinnetje van Ben?
Ben: ‘Haha, nee! Ze heeft verkering met de geluidstechnicus. Maar dat hoeven de meisjes niet te weten…’
Close The Evil Eye ligt nu in de winkels! 24 november spelen The Tellers in Paradiso te Amsterdam.
11-11-2010



